Dyrektywa ue 1999 5 ec

Dyrektywa ATEX w naszym systemie prawnym została wprowadzona 28 lipca 2003 roku. Zwraca się do produktów przeznaczonych do służby w okolicach, które zagrożone są wybuchem. Przedmiotowe produkty muszą robić rygorystyczne wymagania kierujące się nie wyłącznie do bezpieczeństwa a i do opieki zdrowia. Dyrektywa ATEX zawiera procedury oceny zgodności.

W treść przepisów omawianego aktu normatywnego poziom zabezpieczeń, a także powiązane z tym całe procedury oceny w głównej mierze uwarunkowane są z stanu zagrożenia środowiska, w którym określone urządzenie będzie pracowało. Dyrektywa ATEX określa rygorystyczne wymagania które musi wykonywać dany produkt, by mógł być wręczany w dziedzinach zagrożonych wybuchem. A o jakie strefy chodzi? Przede każdym mowa tu o kopalniach węgla kamiennego, gdzie jest bardzo duże ryzyko wybuchem metanu czy pyłu węglowego.

Dyrektywa ATEX posiada szczegółowy podział urządzeń na części. Stanowi ich dwie. W liczby grupie wydobywają się urządzenia, które korzysta się w podziemiach kopalni a na powierzchniach, jakie mogą być zagrożone wybuchem metanu. Druga grupa łączy się do urządzeń, które używa się w pozostałych miejscach, ale jakie mogą być zagrożone atmosferą wybuchową.

Niniejsza dyrektywa wyznacza zasadnicze wymagania wszystkie dla ludziach urządzeń działających w strefach zagrożonych wybuchem metanu/pyłu węglowego. Jednak bardziej długie wymagania ważna z łatwością znaleźć w zasadach zharmonizowanych.

Należy pamiętać, że urządzenia zbliżone do roli w okolicach zagrożonych wybuchem powinny być oznakowane znakiem CE. Za znakiem należy zwrócić numer identyfikacyjny jednostki notyfikowanej, jaki winien być oczywisty, widoczny, niezniszczalny i łatwy.

Jednostka notyfikująca bada cały organizm kontrole lub pojedyncze zaopatrzenia w sensu zapewnienia współprace z ważnymi przepisami i wymaganiami dyrektywy. Należy dodatkowo pamiętać, że z dnia 20 kwietnia 2016 r. obecną dyrektywę zastąpi nowa dyrektywa ATEX 2014/34/UE.